تنهایی و روبرو شدن با آن در روز عشاق

تنهایی  و روبرو شدن با آن در روز عشاق
نوشته شده در تاریخ: 1396/11/25 - 08:07

در تقویم هر سال مناسبت‌هایی مثل جشن تولد، جشن سال نو و روز عشاق وجود دارند که گروهی از افراد بی‌صبرانه منتظر آن روزها می‌مانند تا بهانه‌ای داشته باشند برای نشان دادن توجه و علاقه‌شان به شریکی که برای زندگی خود انتخاب کرده‌اند. از سوی دیگری گروه عظیمی از افراد هستند که سال‌‌های زیادی، هر کدام از این مناسبت‌ها را در تنهایی سپری کرده‌اند. تقریبا می‌توان گفت همه ما حداقل یک بار در یکی از این روزها حس شیرین کشف یک روح زیبا و تمایل به یکی شدن با او و گفتن عبارت «دوستت دارم» را با ترکیبی از امید برای مقبول واقع شدن یا ترس از طرد شدن تجربه‌ کرده‌ایم. هرچند بسیاری از ما و هم نسل‌هایمان ممکن است این ایام را در کنار فرد خاصی بگذرانیم اما جمعیت قابل توجهی از خوانندگان ما در این روزها تنها هستند. این مطلب تقدیم می‌شود به آن‌ها.

ترسی به بزرگی تنهایی

همه ما می‌دانیم که انسان‌ برای بقا نیازمند برقراری ارتباط با دیگران است. تحقیقات نشان می‌دهند افرادی که از سوی شبکه گسترده‌تری از دوستان و آشنایان حمایت می‌شوند شادتر هستند، پس از تجربه بیماری یا جراحی زودتر بهبود پیدا می‌کنند و افسردگی کم‌تر گریبانگیر آن‌ها می‌شود. تا زمانی که جوان هستیم، این نیاز معمولا با داشتن یا نداشتن یک شریک مجرد، تک همسر و لایق دوست داشتن تعریف می‌شود. بخشی از این میل دلیل بیولوژیکی دارد و برای تداوم نسل انسان و توانایی مواجهه با بسیاری از چالش‌های زندگی روزمره در جوانی و اوایل میانسالی ضرورت دارد.

در این مرحله از زندگی، تنهایی چندان تهدید کننده نیست. گروهی از ما که ازدواج کرده‌ایم و صاحب فرزند هستیم آنقدر درگیر فعالیت‌های مردم محور هستیم و دور و برمان را افراد خانواده و دوستان پر کرده‌اند که شاید تنهایی برایمان چندان تهدید کننده به نظر نرسد. تنهایی واقعی برای ما زمانی تبدیل به یک نگران جدی می‌شود که پا به سن می‌گذاریم و این تنهایی ممکن است سرانجامی جز افسردگی نداشته باشد.

بچه‌ها بزرگ می‌شوند و هر کدام به سراغ زندگی خود می‌روند، بازنشسته می‌شویم و زمان کم‌تری را می‌توانیم در جمع دوستان و همکاران بگذرانیم و در نهایت ما می‌مانیم و شریک زندگیمان و ناگزیر از روبرو شدن با وقایع طبیعی زندگی مثل از دست دادن تدریجی سلامت و مرگ. در این میان تکلیف کسانی که هرگز نیمه گم شده خود را پیدا نکرده‌اند، از همسر خود جدا شده‌اند یا او را از دست داده‌اند چیست؟

یکی از تاثیرات تنهایی یا ترسیدن از آن، این است که ما را وادار می‌کند دست به انتخاب‌های ضعیف و ناسنجیده بزنیم. وقتی از بودن در کنار کسی نا امید می‌شویم اغلب افرادی را انتخاب می‌کنیم که برای ما مناسب نیستند. برای این انتخاب غلط دلیلی وجود دارد که به طرز عجیبی شباهت به شکست‌های قبلی ما دارد. انگار هر آنچه در گذشته از آن فرار کرده‌‌ایم دوباره ظهور می‌کند، چرا که ممکن است در چنین مناسبت‌هایی بودن در کنار کسی فشار بیشتری را به ما تحمیل ‌کند.

 

روبرو شدن با تنهایی در روز عشاق

چرا افراد نامناسب را انتخاب می‌کنیم؟

چرا همان الگوی قدیمی را دوباره تکرار می‌کنیم؟ شاید دلیلش این باشد که خودمان را لایق چیز بهتری نمی‌دانیم، به این ترتیب در رابطه با فرد جدید هم به ناراحتی‌هایی که با ما هستند دوباره جان می‌دهیم  و همان مصائب و مشکلاتی را که در زندگی با شریک قبلی داشته‌ایم دوباره تکرار می‌کنیم.

برای مثال، فردی که از درون احساس مقبول بودن نمی‌کند، به پذیرفته شدن و مورد تاییدن بودن خود از سوی شریک زندگی‌اش شک دارد و ناخودآگاه او را از خود می‌راند. مواجه شدن با حس ناکافی بودن یک روند دردناک و دشوار است که تنها با احساس مسئولیت نسبت به خودمان می‌توانیم برای حل آن اقدام کنید.

+ با این ترفندها عزت نفس خود را تقویت کنید.

باید از خود سؤال کنیم دنبال چه چیزی هستیم؟ چه چیزی در یک آشنایی جدید وجود دارد که هم جذاب است و هم ناسالم؟ شاید آنچه ما در دیگران جستجو می‌کنیم همان جنبه‌هایی از خودمان هستند که آن‌ها را مایوس کننده و رشد نیافته می‌بینیم، بنابراین ناخودآگاه فکر می‌کنیم اگر کسی را در زندگی داشته باشیم که از قبل صاحب آن کیفیت‌ها باشد، خود ِ ناکافی ما التیام پیدا می‌کند.

اگر من تصور کنم شریک زندگیم حتما باید جذاب و با اعتماد به نفس باشد، آیا چنین آرزویی تاییدی بر وجود تکه‌های گم شده در خود من نیست؟ مشکلاتی که در ما مرتفع نشده باشند، همیشه ما را در معرض انتخاب‌های بد و ضعیف قرار می‌دهند.

برای پر کردن خلاء‌های احساسی که در عشق و مفهوم آن تجربه کرده‌ایم باید به خودمان رجوع کنیم و زمانی را در تنهایی ناخوشایند خود بگذرانیم تا برای یک رابطه تازه که وابسته به زخم‌ها و سرخوردگی‌های گذشته نباشد آماده شویم. بررسی عوامل نارضایتی، احساس مسئولیت در مقابل تغییر و پیشرفت و قدرت رها کردن راه را برای گرفتن تصمیمات روشن و انتخاب بهتر هموار می‌کند.

اگر بتوانیم امسال در روز عشاق یک همنشین خوب برای خودمان باشیم، شاید شانس داشتن یک همراه خوب در آینده را برای خودمان بیشتر کنیم!
 

افزودن دیدگاه جدید